فرآیند Biolac

تصفیه فاضلاب به روش بیولاک (BIOLAC / BIOLACK)

روش بیولاک (Biolac / Biolack) یکی از فناوری‌های نوین و کارآمد در حوزه تصفیه فاضلاب است که با استفاده از میکروارگانیسم‌های زنده، آلاینده‌های آلی، نیتروژن و فسفر موجود در فاضلاب را حذف می‌کند. این فناوری ترکیبی از لاگون هوادهی و سیستم لجن فعال به روش هوادهی گسترده است و نسبت به روش‌های سنتی شیمیایی و فیزیکی مزایای قابل توجهی دارد.

بیولاک به‌عنوان یک فرآیند اصلاح‌شده لاگون هوادهی، ضمن حفظ ساختار لاگون، از تکنولوژی لجن فعال بهره می‌برد تا زمان ماند جامدات (SRT) افزایش یابد و میزان بارگذاری آلی کاهش پیدا کند. این ویژگی موجب می‌شود فرآیند با لجن کم، مصرف انرژی پایین و کارایی بالا عمل کند و عملکرد پایداری حتی در شرایط شوک آلی داشته باشد.

Biolac سيستم هوادهي فرآیند

سيستم هوادهي در اين فرآیند از يك نوع ديفيوزر حباب ريز بسيار مؤثر بهره مي گيرد که هوا را در فاصله کم  ٣٠٠ میلی‌متری از کف لاگون تأمین می‌نماید. اين ديفيوزرهاي حباب ريز از لوله‌های هوا رسان متحرکي که در عرض لاگون قرار می‌گیرند، آويزان می‌باشند. هر لاگون داراي چند لولة هوا رسان است که با حرکت ملايم خود می‌تواند از خوردگي ديواره و کف لاگون جلوگيري کرده و با تضمين اختلاط کامل، مصرف انرژي را به حداقل برساند. لوله‌های هوا رسان متحرك و دیفیوزرهای حباب ریز اجزای تشکیل‌دهنده‌ی این سیستم می‌باشند و می‌توانند حجم زيادي از حوضچه‌ها را با استفاده از مينيمم انرژي به حالت اختلاط کامل نگه‌دارند.

با توجه به اينكه در فرآیند بيولاک، ديفيوزرها به‌صورت آويزان از لوله‌های هوا رسان متحرك قرار دارند، لذا نياز به ساخت حوضچه‌های هوادهي با کف بتني نمی‌باشد و درکل می‌توان لاگون‌هاي هوادهي را در صورت استفاده از اين نوع فرآیند اصلاحي به‌صورت خاکي، همراه با لایه عایق و یا بدون آن ساخت و در مدار بهره‌برداری قرارداد. لوله‌های هوا رسان متحرك به‌صورت پل در عرض حوضچه هوادهي قرار می‌گیرند و در دو انتها با استفاده از کابل‌های فلزي ضدزنگ ثابت می‌شوند. هر لولة هوا رسان تشكيل شده است از یک لولة پلی‌اتیلنی شناور که ديفيوزرهاي حباب ريز توسط لوله‌های هوا رسان قائم از آن آويزان هستند و به‌صورت معلق در فاصله ٣٠ سانتيمتري از کف حوضچه قرار دارند.

 

مکانیسم عملکرد و مراحل تصفیه فاضلاب به روش بیولاک (BIOLAC)

فرآیند بیولاک (BIOLAC) بر پایه رشد میکروارگانیسم‌های زنده بر روی حامل‌های جامد مانند ذرات پلاستیکی یا الیاف مصنوعی عمل می‌کند. این حامل‌ها سطح مناسبی برای چسبیدن و تکثیر باکتری‌ها فراهم می‌کنند. باکتری‌ها مواد آلی موجود در فاضلاب را به دی‌اکسید کربن و آب تبدیل می‌کنند و علاوه بر آن، می‌توانند نیتروژن و فسفر موجود در پساب را نیز حذف نمایند. نیتروژن به شکل گاز نیتروژن به هوا آزاد می‌شود و فسفر در قالب بیومس میکروبی در حامل‌های جامد ذخیره می‌گردد.

مراحل تصفیه فاضلاب در روش بیولاک به شرح زیر است:

۱. تصفیه فیزیکی اولیه

در این مرحله، فاضلاب ورودی از آشغالگیرها و حوضچه‌های جداسازی شن و ماسه عبور می‌کند تا ذرات درشت و معلق حذف شوند. این کار از ایجاد لایه‌های لجن در لاگون‌ها جلوگیری می‌کند، هزینه‌های تخلیه لجن کاهش می‌یابد و کیفیت فرآیند تصفیه بهبود می‌یابد.

۲. تصفیه بی‌هوازی

پس از جداسازی ذرات، فاضلاب وارد لاگون‌های بی‌هوازی می‌شود که در آن اکسیژن محلول بسیار کم است و جریان فاضلاب تقریباً ثابت است. باکتری‌ها برای رشد و تجزیه مواد آلی، اکسیژن موجود در ترکیبات فاضلاب را مصرف می‌کنند. در این مرحله، حذف فسفر به‌طور مؤثر انجام می‌شود و لجن ته‌نشین‌شده در کف لاگون بخشی از منبع تغذیه میکروارگانیسم‌ها را تشکیل می‌دهد. تولید لجن در این مرحله اندک است و هزینه‌های مدیریت آن پایین است.

۳. تصفیه هوازی با هوادهی گسترده

بخش اصلی تصفیه در لاگون‌های هوازی انجام می‌شود که از طریق سیستم هوادهی گسترده و دیفیوزرهای متصل به لوله‌های هوارسان اکسیژن مورد نیاز را تأمین می‌کنند. حباب‌های ریز هوا در سراسر لاگون پخش می‌شوند و باکتری‌ها با استفاده از این اکسیژن، مواد آلی و نیتروژن موجود در فاضلاب را تجزیه می‌کنند. بقایای مواد آلی ته‌نشین شده در کف لاگون بخشی از لجن فعال را تشکیل می‌دهند و مابقی به‌طور کنترل‌شده تخلیه می‌شوند.

۴. گندزدایی (اختیاری)

در مرحله پایانی، بسته به کیفیت مورد نیاز پساب، فرآیند گندزدایی با تزریق مواد شیمیایی یا سایر روش‌ها انجام می‌شود. این مرحله در تمامی تصفیه‌خانه‌ها الزامی نیست و معمولاً برای رفع عوامل بیماری‌زا و ارتقای استانداردهای محیط‌زیستی به کار می‌رود.